بیومس ماهواره ای غول پیکر برای برآورد وزن جنگل های زمین

بیومس ماهواره ای غول پیکر برای برآورد وزن جنگل های زمین

بی دانلود: دانشمندان درحال انجام آزمایشاتی روی ماهواره غول پیکر بیومس (Biomass) هستند تا آنرا بمنظور برآورد کردن زیست توده (وزن) جنگلها به فضا بفرستند.


به گزارش گروه علم و آموزش ایرنا از پایگاه خبری بی بی سی، بیومَس (Biomass، زیست توده) نام ماهواره غول پیکری است که می تواند از پس تاج پوشش جنگلها از همه تنه ها و شاخه ها، نقشه برداری کند. این ماهواره شبیه به یک چتر غول پیکر است؛ اما جایی که مقرر است برود، از باران خبری نیست.
این آنتن بازتابگر (reflector-antenna) عظیم مقرر است به فضا فرستاده شود تا وزن جنگل های زمین را اندازه بگیرد.
این آنتن یکی از اجزای اصلی ماموریت بیومس آژانس فضایی اروپا است که حالا در شرکت صنایع هوافضایی ایرباس مشغول ساخت آن هستند.
هنگامی که این چتر فضایی گشوده می شود، غشای توری آهنی ۱۲ در ۱۵ متری، مشاهده می شود که قسمتی از سیستم راداری باند پی (P-band) بسیار ویژه خواهد بود. این سیستم راداری به سبب طول موج های بلندش ویژه است.




در این سیستم راداری از روشی استفاده می شود که به توموگرافی شباهت دارد؛ مانند آنچه در سی تی اسکن استفاده می شود: ماهواره ۲/۱ تنی برش های درختان را در گذرهای تکراری آنالیز می کند تا تصویری از مواد چوبی موجود بوجود آورد.
نقشه های جهانی باید هر شش ماه یک دفعه تهیه شوند. مقرر است ماهواره بیومس داده های حداقل پنج سال را جمع آوری کند تا بتواند روندها را کشف کند.
در سیستم آب وهوایی، درختان تیغ دودَم هستند. آنها مقدار زیادی از دی اکسیدکربن گازهای گلخانه ای را جذب می کنند اما از طرف دیگر هنگامی که می میرند یا می سوزند همین گاز را آزاد می کنند. با اینحال میزان دقیق گازی که جذب می کنند و گازی که تولید می کنند، مبهم است.
پروفسور شان کگان (Shaun Quegan)، دانشمند اصلی این ماموریت از دانشگاه شفیلد، اظهار می کند: قرار است این ماموریت درباره ی شناخت بسیار بهتر جنگلها چه در انتشار دی اکسید کربن بوسیله تخریب، چه در جذب دی اکسید کربن بوسیله رشد باشد.
این پژوهشگر که در مرکز ملی رصد زمین (NCEO) مشغول به کار است، همین طور می گوید: هم اکنون، درباره ی میزان دی اکسید کربنی که از جنگلها منتشر می شود، مطمئن نیستیم. این میزان احیانا ۵۰ درصد یا کمی بیشتر است و در حقیقت من فکر می کنم ۵۰ درصد ممکنست خوشبینانه باشد.
مهندسان شرکت آمریکایی اِل ۳ هِریس (یک شرکت صنایع جنگ افزاری آمریکایی) در ایرباس در استیونیج (شهری در انگلستان) بودند تا بر اتصال بازتاب دهنده آنتن به بدنه یا اتوبوس اصلی ماهواره نظارت کنند. مهندسان شرکت هریس متخصص سیستم های بزرگ هستند. این دانش هنوز در اروپا وجود ندارد.
مهندسان بتازگی آزمایشاتی را انجام داده اند تا از عملکرد مکانیسمی که آنتن و بوم هفت متری آنرا هنگام ورود ماهواره به مدار آزاد می کند، مطمئن شوند.




مدت زیادی طول کشید تا بیومس به این نقطه رسید
این علم به اواخر دهه ۱۹۸۰ برمی گردد؛ یعنی زمانی که یک رادار آزمایشی باند پی بر فراز جنگلی در شرق انگلستان برای اثبات اعتبار خود به پرواز درآمد اما در آن مرحله، هیچ چشم اندازی برای ورود چنین سیستمی به فضا وجود نداشت برای اینکه فرکانس های راداری خاص جهت استفاده نظامی در نظر گرفته شده بودند.
ایالات متحده از همان باند برای مشاهده موشک هایی بهره برداری می کند که به آمریکای شمالی و شمال اروپا نزدیک می شوند. باید با اتحادیه بین المللی ارتباطات مذاکراتی انجام می شد تا دریچه ای کوچک در این بخش حساس از طیف الکترومغناطیسی باز شود تا بتواند کاربرد علمی را فعال کند.
حتی حالا، بیومس اجازه فعالیت در عرض های جغرافیایی شمالی غربی را نخواهد داشت. نگرانی پروفسور کگان از این محدودیت، بی جهت نیست؛ برای اینکه آمار جنگلها در آن مناطق از جهان هم اکنون زیاد است.
بیومس می تواند ابزار خودرا بدون محدودیت در مناطق استوایی و آسیا استفاده نماید. وسایل الکترونیکی برای ابزار رادار هم اکنون جدا از فضاپیما در اتاق تمیز استیونیج قرار دارند.
ویکی لونون (Vicki Lonnon)، مدیر تضمین کیفیت ایرباس در این پروژه می گوید: بعد از انجام این کار، بیومس برای آزمایش به ایرباس در تولوز (شهری در فرانسه) منتقل خواهد شد. ماهواره برای شبیه سازی ارتعاشات پرتاب تکان داده می شود؛ همین طور برای شبیه سازی شرایط در فضا به یک محفظه خلأ حرارتی منتقل می شود.
قرار است این ماهواره در حدود اواخر سال ۲۰۲۳، با موشک وِگا به فضا پرتاب شود. ماهواره بیومَس از ارتفاع بیش از ۶۶۰ کیلومتری، از زمین نقشه برداری می کند.

1401/06/03
14:01:07
0.0 از 5
254
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)

تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب
لطفا شما هم نظر دهید
= ۲ بعلاوه ۲
beedownload بی دانلود